กองทุนฟื้นฟู พระนครศรีอยุธยา เข้าทำกิจกรรมเยี่ยมบ้าน อ.เสนา

ปัจจุบันประเทศไทยเข้าสู่ภาวะสังคมสูงอายุ สิ่งที่ตามมาคือความต้องการบริการสาธารณสุขเพิ่มขึ้น รวมถึงกลุ่มที่ป่วยจนไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ หรือที่เรียกสั้นๆ ว่า ผู้ป่วยติดบ้านติดเตียงซึ่งจะมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ

ผู้ป่วยกลุ่มนี้จำเป็นต้องได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิด ซึ่งนอกจากการดูแลโดยญาติในชีวิตประจำวันแล้ว ยังมีกลไกที่สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) ได้จัดระบบไว้ คือกองทุน Long Term Care โดยกองทุนนี้จะสนับสนุนงบประมาณในการดูแลผู้ป่วยเหล่านี้ มีการวางแผนดูแลรายบุคคลโดย Care Manager ซึ่งส่วนมากคือพยาบาลประจำโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล (รพ.สต.) และมี Care Giver ซึ่งมักจะเป็นอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ที่จะลงไปเยี่ยมบ้านดูแลผู้ป่วยอย่างสม่ำเสมอ

อย่างไรก็ดี ในพื้นที่เขตเมืองอย่างเช่นกรุงเทพมหานคร จะมีความซับซ้อนมากกว่าจังหวัดอื่นๆ ทั้งในแง่ของจำนวนประชากรที่หนาแน่น จำนวนบุคลากรและความครอบคลุมของหน่วยบริการปฐมภูมิ ฯลฯ ทำการบริหารจัดการผู้ป่วยติดบ้านติดเตียงใน กทม. มีความแตกต่างจากที่อื่นเล็กน้อย โดยมีการรับสมัคร Care Giver จากคนทั่วไปในชุมชน เพื่อรับการอบรมและทำหน้าที่ดูแลผู้ป่วยติดบ้านติดเตียงที่เป็นเพื่อนบ้านหรือคนในชุมชนด้วยกันเอง

ยกตัวอย่างที่จะยกมาให้เห็นภาพ คือที่ศูนย์บริการสาธารณสุข 47 คลองขวาง ซึ่งเป็นหนึ่งในหน่วยบริการปฐมภูมิของกรุงเทพมหานคร ดูแลรับผิดชอบพื้นที่เขตภาษีเจริญโซนทิศเหนือ รวมประชากรในความดูแลกว่า 75,000 คน